tag:blogger.com,1999:blog-12945899746619879062012-02-16T20:04:27.503+02:00φύσηξε αέρα παρε με...Vasilisnoreply@blogger.comBlogger141100tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-89128019137088764452008-10-10T22:04:00.003+03:002008-10-10T22:52:32.990+03:00<em><span style="color:#006600;">Σαν τον αητό φτερούγισα<br />κι αρνήθηκα του κόσμου<br />σύννεφα μαύρα μ' έκρυψαν<br />κι έμεινα μοναχός μου<br /><br />Κι εκειά ψηλά στον ουρανό<br />στου ήλιου το λημέρι<br />στ΄αστέρια αναστορήθηκα<br />τσ' αγάπης το χαμπέρι<br /><br />Δάκρυ το δάκρυ εγίνηκε<br />σύννεφο που νοτίζει<br />μα η αγάπη δεν ξεχνά<br />και μια ζωή... χαρίζει<br /><br />Σαν τη βροχή το δάκρυ μου<br />θα πέφτει να ποτίζει<br />τον κόσμο που απαρνήθηκα<br />για να τονε δροσίζει<br /><br />Κι άμα το νιώσεις μάτια μου<br />σα χάδι να σ' αγγίζει<br />τα μάτια σήκωσε να δεις<br />το νιο που φτερουγίζει....</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-8912801913708876445?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-47428578124524231642008-07-13T15:46:00.005+03:002008-07-18T16:28:49.045+03:00Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Ο ένας άνδρας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να κατέβουνε υγρά από τα πνευμόνια του. Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος. Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν διακοπές. Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο. Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και το χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω. Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα. Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος. Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό. Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε. Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική, μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις. Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν. Ένα πρωί, που η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους , είδε το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του. Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα. Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο. Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή και εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο. Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα να δει για πρώτη φορά τον έξω κόσμο. Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι. Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο....<br />Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να αναγκάσει το συχωρεμένο συγκάτοικό να περιγράφει τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο. Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο και πρόσθεσε:<br /> 'Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος''.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-4742857812452423164?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-15959310097543139012008-05-30T14:04:00.004+03:002008-06-01T22:26:21.955+03:00<span style="color:#009900;">Έξω από μια πόλη,σε ένα δασάκι,υπάρχει ένα σπίτι.</span><br /><span style="color:#009900;">Ένας <strong>τύπος</strong> προχωράει προς το σπίτι.</span><br /><span style="color:#009900;">Ανοίγει την πόρτα με το <strong>αριστερό</strong> του χέρι,</span><br /><span style="color:#009900;">μπαίνει μέσα και βρίσκεται σε ένα δωμάτιο,</span><br /><span style="color:#009900;">που κάθονται 11 άτομα γύρω από ένα τραπέζι.</span><br /><span style="color:#009900;">Τοποθετεί πάνω στο τραπέζι μια <strong>βαλίτσα</strong> που κρατούσε</span><br /><span style="color:#009900;">και την ανοίγει.</span><br /><span style="color:#009900;">Όλοι σηκώνονται και κοιτάνε το περιεχόμενο της βαλίτσας.</span><br /><span style="color:#009900;">Κουνάνε <strong>καταφατικά</strong> αλλά <strong>ανέκφραστα</strong> το κεφάλι τους.</span><br /><span style="color:#009900;">Ο τύπος γυρίζει και με αργά βήματα,βγαίνει από το σπίτι.</span><br /><span style="color:#009900;"><strong>Ξαφνικά</strong> από το τραπέζι σηκώνεται ένας,</span><br /><span style="color:#009900;">βγαίνει γρήγορα στην αυλή και πυροβολεί τον τύπο,</span><br /><span style="color:#009900;">σκοτώνοντας τον.<br />Τι έχει συμβεί; </span><br /><span style="color:#009900;">Ας ξετυλίξουμε το κουβάρι της ιστορίας...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-1595931009754313901?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com173tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-5347529916637230632008-05-16T15:31:00.006+03:002008-05-23T13:05:59.269+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SDaWon9mwKI/AAAAAAAAALs/cqUUuXj8LjM/s1600-h/images.jpeg"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SDaWon9mwKI/AAAAAAAAALs/cqUUuXj8LjM/s320/images.jpeg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5203512044139495586" /></a><br /><div><span style="color:#ff0000;">Προχώρησα αργά, διστακτικά στον κήπο με τα χρώματα.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Φοβόμουνα να αγγίξω τα λουλούδια, μην μαραθούνε.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Φοβόμουνα να τα μυρίσω, μην τους πάρω τη μυρωδιά.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Φοβόμουνα να αναπνεύσω, μην τους πάρω τον αέρα.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Άρχισε να σκοτεινιάζει και να χάνω τα χρώματα.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Να χάνω τον κόσμο γύρω μου.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Όλα ήταν θολά, ακατανόητα.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Ένα γλυκό, μεθυστικό άρωμα με τύλιξε ξαφνικά.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Χωρίς να βλέπω, προχώρησα μαγεμένος.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Σειρήνες ηχούσανε στ' αυτιά μου </span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">και άρχισε να ροδίζει μέρα ξανά.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Αντίκρυσα μια λευκή μαργαρίτα </span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">και μου φάνηκε να με κοιτά στα μάτια.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Στάλες δροσιάς αστράφτανε στα πέταλά της </span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">και ζαλισμένος από τα χρώματα,</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">ναρκωμένος από το άρωμα,διψασμένος για τη δροσιά της έσκυψα </span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">και πήρα κάθε σταγόνα από τα πεταλά της.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Αργά, τρυφερά και βασανιστικά μέθυσα....</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Και τότε η μαργαρίτα,νεράιδα ονειρική μου ψιθύρισε:</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Σ' αγαπώ.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Κι εγώ, της είπα.Γι' αυτό και δε θα σε κόψω ποτέ.</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">Θα μείνω εδώ,απλά να σε κοιτώ,να σε θαυμάζω,</span></div><span style="color:#ff0000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><br /></span><div><span style="color:#ff0000;">να σε αγαπώ,να ζω..... </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-534752991663723063?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-52902334071559612412008-05-14T11:20:00.005+03:002008-05-14T11:54:20.180+03:00Τυχαία βρέθηκα στην σελίδα των <em><strong>''street panthers''</strong></em> -μια παρέα από Θεσσαλονίκη- που ξεκίνησε την προσπάθεια αφύπνισης των <strong>ασεινήδητων,αναίσθητων</strong> και <strong>ηλίθιων</strong> που παρκάρουν όπου βρουν,χωρίς να ενδιαφέρονται για τίποτα και κανένα!Και όπως συνήθως,αφού στη χώρα μας η πολιτεία δεν μπορεί να επιβάλλλει το νόμο,κάποιοι ευσυνείδητοι πολίτες παίρνουν την πρωτοβουλία μπας και ξυπνήσουν εμάς τους κοιμώμενους και βελτιώσουν τα κακώς κείμενα.Τί έκαναν λοιπόν οι street panthers?<br />Τύπωσαν αυτοκόλλητα με καυστικότατο χιούμορ και προτείνουν να τα κολλάμε σε αυτοκίνητα που παρκάρουν ανεξέλεγκτα σε διαβάσεις πεζών,σε πεζοδρόμια,θέσεις αναπηρων και οπουδήποτε αλλού παραβιάζουν το νόμο και την ομαλή κυκλοφορία πεζών και οχημάτων.Πάρτε μια γεύση.....<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SCqjxlgv10I/AAAAAAAAAKw/kfNN9A5-lVY/s1600-h/low.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5200148792031041346" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SCqjxlgv10I/AAAAAAAAAKw/kfNN9A5-lVY/s320/low.JPG" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SCqksVgv12I/AAAAAAAAALA/N2AdS_7SgeY/s1600-h/anapiria1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5200149801348355938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SCqksVgv12I/AAAAAAAAALA/N2AdS_7SgeY/s320/anapiria1.JPG" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SCqj7lgv11I/AAAAAAAAAK4/B_C9TIwW5bU/s1600-h/xestika.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5200148963829733202" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SCqj7lgv11I/AAAAAAAAAK4/B_C9TIwW5bU/s320/xestika.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div><br /><br />Τυπώστε τα ή αγοράστε τα-είναι πάμφθηνα- στην σελίδα τους<br /><span style="color:#3333ff;"><strong>www.streetpanthers.gr</strong></span> θα βρείτε σχετικές πληροφορίες και.. αρχίστε να τα κολλάτε!!!!!!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-5290233407155961241?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-43023865343426774392008-05-06T22:20:00.004+03:002008-05-06T22:40:10.569+03:00<span style="color:#cc0000;">13 Ιανουαρίου 1976.Νύχτα.Ένας τύπος σηκώνεται από την καρέκλα του,ανοίγει την πόρτα και κατεβαίνει τις σκάλες βιαστικά.Μπαίνει σε ένα αυτοκίνητο,ανοίγει το ραδιόφωνο και οδηγώντας αρκετά γρήγορα,φτάνει σε λίγα λεπτά στην άλλη πλευρά της πόλης.Σταματά έξω από ένα κτίριο,αφήνει το αυτοκίνητο να δουλεύει,κατεβαίνει και χτυπάει ένα κουδούνι.Η πόρτα ανοίγει,μπαίνει μέσα όπου συναντά κάποιον και βγάζοντας ένα πιστόλι... τον σκοτώνει.Κατεβαίνει γρήγορα στο αυτοκίνητό του και παίρνει το δρομο του γυρισμού.Στη μέση της διαδρομής,σταματά ξαφνικά στην άκρη και στρέφοντας το πιστόλι στο κεφάλι του,αυτοκτονεί.....</span><br /><span style="color:#cc0000;">Ας ξετυλίξουμε σιγά σιγά την ιστορία.....</span><br /><br /><span style="color:#009900;">Υ.Γ.Υπενθυμίζω ότι απαντώ στις ερωτήσεις αποκλειστικά με ''ναι'' ή ''οχι''.</span><br /><span style="color:#009900;">Καμιά φορά απαντώ με ''χμμμ'' που σημαίνει ότι η ερώτηση έχει κάτι πιάσει,</span><br /><span style="color:#009900;">αλλά θέλει επαναδιατύπωση.</span><br /><span style="color:#009900;">Κάντε όσες θέλετε!</span><br /><span style="color:#009900;">Και μην ξεχνάτε: ο νικητής έχει δωράκι προσωπικό!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-4302386534342677439?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com153tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-45757251965453243572008-05-01T09:15:00.009+03:002008-05-02T10:57:53.563+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SBly1K4rCeI/AAAAAAAAAKI/Iawfh83nacI/s1600-h/flower+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195309902929267170" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SBly1K4rCeI/AAAAAAAAAKI/Iawfh83nacI/s320/flower+2.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br />Είπα να βγω στην εξοχή να πλέξω ένα στεφάνι<br />σήμερα πρώτη του Μαγιού που άλλος δε θα κάνει<br />Ένα κλαδί από μυρτιά θα πάρω να λυγίσω<br />και λουλουδάκια όμορφα τριγύρω θα τυλίξω<br /><br /><br />Πάμε λοιπόν θα κάνω αρχή με ένα <strong><span style="color:#ffcccc;">dyosmaraki</span><br /></strong>μία <strong>chrysoula</strong> δίπλα του και ένα<strong> </strong><span style="color:#ff6666;"><strong>kyklaminaki</strong><br /><br /></span>Μία <strong><span style="color:#339999;">paulina</span></strong> μελαμψή μια <strong><span style="color:#006600;">fourka</span></strong> μαγεμένη<br />μία <strong><span style="color:#006600;"><span style="color:#000066;">eleni</span> </span></strong>δροσερή μια <strong><span style="color:#006600;">mania</span></strong> ευτυχισμένη<br /><br />Θα βάλω ένα<strong><span style="color:#006600;"> babyboom</span></strong> δίπλα στην <strong><span style="color:#ff99ff;">agroria</span></strong><br />μία <strong><span style="color:#cc6600;">arcana</span></strong>,μια <strong><span style="color:#006600;">nikol</span></strong> και μια <strong><span style="color:#006600;"><span style="color:#33ccff;">anastasia</span><br /></span></strong><br />Μια <strong><span style="color:#33ff33;">nellinezi</span></strong> φωνακλού στο <strong><span style="color:#ff0000;">nispell</span></strong> θα κολλήσω<br />κι ένα <strong><span style="color:#006600;">nwanda</span></strong> δίπλα τους σκέψεις να τους χαρίσω<br /><br />Θα βάλω<strong><span style="color:#ffcccc;"> eseteimar</span><span style="color:#006600;"> </span></strong>,<span style="color:#66ffff;"><strong>sothis</strong></span> μακρομαλλούσα<br />μια <strong><span style="color:#006600;">dreamlady</span></strong> σκοτεινή, <strong><span style="color:#ffff33;">christinatoum</span></strong>(απούσα)<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SBlzta4rCfI/AAAAAAAAAKQ/VqTagSBJTTw/s1600-h/flower.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195310869296908786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SBlzta4rCfI/AAAAAAAAAKQ/VqTagSBJTTw/s320/flower.jpg" border="0" /></a><br />Θα βάλω φίλους διαλεκτούς το <strong><span style="color:#ffff00;">nikos</span></strong> τον <strong><span style="color:#006600;">panago</span></strong><br />το <strong><span style="color:#333399;">spyro</span></strong> και τον <strong><span style="color:#006600;">KourtGeo</span></strong> το niok και το<strong><span style="color:#cc9933;"> thano</span></strong><br /><br />Ένα <strong><span style="color:#000099;">matsola</span></strong> πειρατή, ένα <strong><span style="color:#006600;">Puppet</span></strong>,μια <strong><span style="color:#ff6600;">penny</span></strong><br />μια <strong><span style="color:#ffff00;">bambaluna</span></strong> όμορφη, ξανθούλα ονειρεμένη<br /><br />Μια <strong><span style="color:#ffff00;">vietcong</span></strong> μια <strong><span style="color:#33cc00;">xilaren</span></strong> και ένα <strong><span style="color:#ff99ff;">penthesilaki<br /></span></strong>παρέα με τη <strong><span style="color:#ff6600;">fotini </span></strong>και με το <strong><span style="color:#ff0000;">melissaki</span></strong><br /><br />Ένα <strong><span style="color:#ffcc00;">pirounia </span></strong>ένα <strong><span style="color:#009900;">kosti</span></strong> και ένα <strong><span style="color:#cc0000;">hackaday</span></strong><br />δίπλα τους ένα <strong><span style="color:#993399;">d7j7</span></strong> στιχάκια να τους λέει<br /><br />Και το <strong><span style="color:#009900;">toucan(V67)</span></strong> γύρω να φτερουγίζει<br />κι ένα γλυκό χαμόγελο(smile) σε όλους να χαρίζει<br /><br />'Αντε φίλοι μου καλοί καλή Πρωτομαγιά να περάσουμε....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-4575725196545324357?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com43tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-60465746605286276422008-04-22T23:24:00.003+03:002008-04-25T15:44:12.625+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SBHSDa4rCXI/AAAAAAAAAJQ/Th_Jptq7zYs/s1600-h/DSC00137.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/SBHSDa4rCXI/AAAAAAAAAJQ/Th_Jptq7zYs/s320/DSC00137.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5193162801533356402" /></a><br />Έλληνες όπως είδατε έρχεται καλοκαίρι<br />γι αυτό όλοι περήφανα να βάλουμε ένα χέρι<br />αρκεί μια σπίθα τη φωτιά ν’ ανάψει δίχως κόπο<br />κι ένα αεράκι είν’ αρκετό να κάψουμε τον τόπο.<br /><br />Πέτα οδηγέ απ’ το τζάμι σου το αποτσιγαράκι<br />να μη λερώσεις φίλε μου το έρμο το τασάκι<br />κι άμα ανάψει και γεννεί το σπίτι σου λαμπάδα<br />να μη σε νοιάζει δάνεια μοιράζει η Ελλάδα<br /><br />Κάψτε αγρότες τα κλαδιά και μην ανησυχείτε<br />ότι απομείνει πράσινο σε λίγο θα το δείτε<br />να γίνει στάχτη κάρβουνο κι ύστερα το χειμώνα<br />κλείστε τους δρόμους κι άρξασθε το δίκαιο αγώνα<br /><br />Άντε βοσκοί στα μουλωχτά κάψτε τις χαρουπίδες<br />να βγει χορτάρι πράσινο να τρων οι προβατίνες<br />κι άμα φυσήξει ο Θεός και λαμπαδιάσει ο τόπος<br />φωνάξτε πως η βοσκική μάταιος είναι κόπος<br /><br />Κι αν δε μπορείτε μόνοι σας το κράτος θα φροντίσει<br />η κρατική παρέμβαση τη λύση θα χαρίσει<br />με ένα βραχυκύκλωμα άξαφνα και τυχαία<br />απ’ τη ΔΕΗ να δεις φωτιά που ξεπηδά ωραία.<br /><br />Όλοι μαζί βρε Έλληνες το λέει η ιστορία<br />το έθνος μας πήγε μπροστά μόνο με ομοψυχία<br />πάρτε τους αναπτήρες σας, τα σπίρτα κι ενωθείτε<br />κάψτε τα όλα Νέρωνες γεννείτε να χαρείτε<br /><br />Είναι στ’ αλήθεια σύγχρονο η φύση να μαυρίσει<br />να μην αφήσουμε δεντρό δροσιά να μας χαρίσει<br />ανάψτε κλιματιστικά τις πόρτες όλες κλείστε<br />μες τη δροσιά της μοναξιάς δίχως ‘’αέρα’’ ζήστε.<br /><br />Στον καναπέ του σαλονιού άνετα ξαπλωθείτε<br />και στα τηλεπαράθυρα κάθε απορία βρείτε<br />υπάρχει η τηλεόραση να σας ψυχαγωγήσει<br />πουλάκι δεν χρειάζεται να ξανακελαηδίσει.<br /><br /><em><strong>Πραγματικά λυπάμαι για την κακομοιριά και την αναισθησία μας…</strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-6046574660528627642?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-19801378597308495212008-04-15T08:32:00.005+03:002008-04-15T09:01:51.282+03:00<span style="color:#009900;">Λοιπόν,θα σας πω μια ιστοριούλα και εσείς<br />θα μου βρείτε την απάντηση.<br />Μόνοι σας ή σε συνεργασία, καμιά σημασία δεν έχει!<br />Ή μάλλον έχει! Η συνεργασία είναι απαραίτητη.<br />Το παιχνιδάκι αυτό λειτουργεί με το σύστημα των<br />ερωτήσεων-απαντήσεων.<br />Απαντώ <strong>μόνο εγώ</strong> στις ερωτήσεις σας, μόνο που επιτρέπεται<br />να απαντώ μονολεκτικά.<br />Με ένα <strong>ναι</strong> ή ένα <strong>όχι</strong> δηλαδή.<br />Κάθε ερώτηση και κάθε απάντηση θα προσθέτουν ένα στοιχείο,<br />για να βρείτε το γιατί.<br />Ά.Μην ξεχάσω. Ξεκινήστε από την αρχή της ιστορίας.<br />'Αντε, βάλτε την φαντασία σας να δουλέψει.<br />Κουνείστε λίγο τα γραναζάκια στο κεφαλάκι σας.<br />Και το πιο σημαντικό:<br /><strong>Όποιος βρει την απάντηση έχει δώρο προσωπικό!!!!!!!!</strong><br /></span><br /><span style="color:#ffcc00;"><em>Ήταν ,που λέτε,ένας τύπος σε μια πόλη.<br />Σηκώνεται ένα πρωί,παίρνει μια μικρή βαλίτσα<br />και συνοδευόμενος από μια γυναίκα,<br />φτάνει στον σιδηροδρομικό σταθμό.<br />Ταξιδεύουν σε μια άλλη πόλη,<br />όπου μπαίνουν σε ένα μεγάλο κτίριο.<br />Η γυναίκα φεύγει την επομένη μέρα μόνη.<br />Ο φίλος μας παραμένει και μετά από μερικές μέρες,<br />φεύγει κι αυτός από το μεγάλο αυτό κτίριο.<br />Παίρνει το τρένο του γυρισμού<br />και στο δρόμο της επιστροφής... πεθαίνει.</em><br /></span><br /><strong><span style="color:#990000;">Τι έχει συμβεί;</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-1980137859730849521?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com78tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-16306266906825509782008-03-18T22:58:00.006+02:002008-03-21T09:03:32.268+02:00<div><br />Ήταν ένας γέρος, ένα μικρό αγόρι και ένας γάιδαρος.<br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R-NcP-m2mHI/AAAAAAAAAHA/0RBGH_CgHi0/s1600-h/geros.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180085425979955314" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R-NcP-m2mHI/AAAAAAAAAHA/0RBGH_CgHi0/s200/geros.jpg" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R-Nc-em2mII/AAAAAAAAAHI/xJADYJvlM0o/s1600-h/agori.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180086224843872386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R-Nc-em2mII/AAAAAAAAAHI/xJADYJvlM0o/s200/agori.jpg" border="0" /></a> Πήγαιναν στην πόλη και αποφάσισαν ότι το αγόρι θα πήγαινε καβάλα στο γάιδαρο. Καθώς προχωρούσαν συνάντησαν κάποιους ανθρώπους που τους είπαν ότι δεν ήταν σωστό ο γέρος να πηγαίνει με τα πόδια και το αγόρι καβάλα. Έτσι αποφάσισαν να αλλάξουν. Αργότερα συνάντησαν κάποιους άλλους ανθρώπους που τους είπαν ότι είναι ντροπή για το γέρο να αφήνει ένα τόσο μικρό παιδί να περπατάει. Έτσι αποφάσισαν να περπατούν και οι δύο. Όμως συνάντησαν κάποιους άλλους ανθρώπους που τους είπαν ότι είναι χαζό να περπατούν αφού είχαν ένα γάιδαρο μαζί τους. Έτσι αποφάσισαν να καβαλικέψουν και οι δύο το γάιδαρο. Σύντομα όμως κάποιοι άλλοι τους είπαν ότι δεν έπρεπε να φορτώνουν έτσι το καημένο το ζώο. Ο γέρος και το παιδί σκέφτηκαν ότι αυτό ήταν το σωστό και αποφάσισαν να κουβαλήσουν αυτοί το γάιδαρο. Καθώς περνούσαν από μια γέφυρα έχασαν την ισορροπία τους και ο γάιδαρος έπεσε στο νερό και πνίγηκε.</div><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R-NcKOm2mGI/AAAAAAAAAG4/NCxSeJQFaqo/s1600-h/gaidaros.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180085327195707490" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R-NcKOm2mGI/AAAAAAAAAG4/NCxSeJQFaqo/s200/gaidaros.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div>Ποιό είναι το δίδαγμα;Περιμένω....</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-1630626690682550978?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-52755266534069972782008-03-18T15:01:00.009+02:002008-03-18T15:42:26.619+02:00<p align="left"><div align="center"><em><span style="color:#990000;"></span></em><br /></div><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>Πολλές οι σκέψεις που γυρίζουν στο μυαλό μου </em></span><span style="color:#990000;"><em>σκέψεις που μοιάζουν με σημαίες πειρατικές</em></span></div><div align="left"><br /></div><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>δεν τον αντέχω άλλο πια τον εαυτό μου </em></span><span style="color:#990000;"><em>που 'ναι ο καιρός που υπήρχαν άλλες εποχές;</em></span></div><div align="center"><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179072406917513906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R9_C6ghYgrI/AAAAAAAAAF8/a3ajYzkhJd4/s320/1.jpg" border="0" /><br /><br /><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>Δε θέλω άλλοι να οδηγούνε τη ζωή μου </em></span><span style="color:#990000;"><em>σε μονοπάτια κι ουρανούς </em></span></div><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>μοναχικούς</em></span><br /><br /></div><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>για ν' ανεβούνε να πατούν στην παρακμή μου </em></span><span style="color:#990000;"><em>δεν το αντέχω πια να ζω με τους νεκρούς.</em></span></div><div align="left"><em><span style="color:#990000;"></span></em></div><em><span style="color:#990000;"></span></em><br /><em><span style="color:#990000;"></span></em><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179072578716205762" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R9_DEghYgsI/AAAAAAAAAGE/b0ENsUOuo5Q/s320/2.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>Ίδια τα λόγια και οι πράξεις κάθε μέρα </em></span><span style="color:#990000;"><em>και όλοι τρέχουν να προλάβουν </em></span><span style="color:#990000;"><em>τη ζωή</em></span></div><em><span style="color:#990000;"></span></em><div align="left"><br /></div><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>κανείς δεν σκέφτεται να υψώσει μια παντιέρα </em></span><span style="color:#990000;"><em>που πάμε άνθρωποι,ποιός ξέρει να μου πει;</em></span></div><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179072836414243538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R9_DTghYgtI/AAAAAAAAAGM/NxWQJ-J7Yoc/s320/3.jpg" border="0" /><br /><br /><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>Όλοι μαθαίνουνε να ζουν χωρίς ανάσα </em></span><span style="color:#990000;"><em>χιλιάδες μπαίνουνε στο τρένο της φυγής</em></span></div><br /><p></p><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>ο ένας ζει πάνω στου άλλου την ταράτσα </em></span><span style="color:#990000;"><em>μα απ'τις κουβέντες τους καλύτερη η σιωπή.</em></span></div><p align="left"><br /></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179073081227379426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R9_DhwhYguI/AAAAAAAAAGU/_AWmzfONiUQ/s320/4.jpg" border="0" /><br /><br /><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>Κάποιους τους βόλευε να 'ρθει αυτή η μέρα </em></span><span style="color:#990000;"><em>αυτοί που τό 'ξεραν δεν ύψωσαν φωνή</em></span></div><p align="left"><br /></p><div align="left"><span style="color:#990000;"><em>βολεύει η άγνοια τους λίγους και σαν σφαίρα </em></span><span style="color:#990000;"><em>όταν σ'αγγίξει κάθε ελπίδα σ' αφαιρεί.</em></span><br /></div><em><span style="color:#990000;"></span></em><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179073240141169394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R9_DrAhYgvI/AAAAAAAAAGc/YEjNHZIqCKo/s320/5.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-5275526653406997278?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-7771942888942359012008-03-14T21:38:00.006+02:002008-03-14T21:58:19.690+02:00<div align="center"><br /></div><div align="center"><br /><br /></div><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R9rVkQhYgoI/AAAAAAAAAFg/BpYLbnokHWY/s1600-h/STA50017.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177685540502798978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R9rVkQhYgoI/AAAAAAAAAFg/BpYLbnokHWY/s400/STA50017.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br />Στα υψώματα πάνω από το χωριό <strong>Σκινές</strong> του νομού <strong>Χανίων</strong> στέκει αγέρωχα και απλώνει τη γαλήνη και την ευλογία του σε όλο τον κάμπο, ο<strong> ‘’σταυρός του παπα-Γιάννη’’</strong>. Ένα όνειρο ζωής που έμεινε ατέλειωτο, καθώς ο Θεός κάλεσε κοντά του, πρόωρα και αναπάντεχα, τον εμπνευστή και δημιουργό του, τον ιερέα <strong>Ιωάννη Αποστολάκη</strong>. Χρόνια προσπάθειας και αγώνα για την δημιουργία ενός χώρου αφιερωμένου στη λατρεία του Θεού, με ένα παρεκκλήσι και ένα μικρό πέτρινο θεατράκι ,παρακαταθήκη του <strong>παπα-Γιάννη</strong> <strong>Αποστολάκη</strong>,στον <strong>Σκινέ</strong>, το χωριό που αγάπησε και λειτούργησε όλα του τα χρόνια. Δυστυχώς όμως, άλλες οι βουλές του θεού και άλλες του ανθρώπου, κι έτσι το ίδιο του το όνειρο, το ίδιο του το δημιούργημα έμελλε να του αφαιρέσει τη ζωή.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177686442445931154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R9rWYwhYgpI/AAAAAAAAAFo/O6KjqrTNMk4/s400/STA50022.JPG" border="0" /><br /><br /><br />Μια στιγμή ήταν αρκετή για να ξεκολλήσει ένα τεράστιο κομμάτι από την πέτρινη βρύση(φωτ. φαίνεται η κόλληση) και να δώσει τραγικό τέλος στο ταξίδι του .Ήταν Μεγαλοβδομάδα μάλιστα και όπως τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο <strong>παπα-Γιάννης</strong>, ετοιμαζόταν να τελέσει εκεί πάνω, την ακολουθία της Μ.Πέμπτης, μαζί με όλο το χωριό που τον ακολουθούσε και τον στήριζε. Δεν πρόλαβε όμως και έμεινε εκεί να στέκει ο 17 μ. σταυρός, παρέα με το ατέλειωτο παρεκκλήσι, <strong>σαν φάρος</strong> πάνω από το χωριό, για να δείχνει το δρόμο της <strong>ελπίδας</strong> και της <strong>αγάπης</strong> στους κατοίκους του.<br /><strong>Κρίμα παπα-Γιάννη</strong>. Δεν πρόλαβες να ολοκληρώσεις το όνειρό σου. Μα η μορφή σου θα πλανάται πάντα εκεί, στο λόφο του ανθρώπου, όπως εσύ τον βάφτισες. Εκεί ψηλά μα και στον κάμπο του <strong>Σκινέ</strong>, να συντροφεύεις όσους σε γνώρισαν και να τους γαληνεύεις.<br /><br /><br /><br /><br /></div><div align="center"><br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R9rXuAhYgqI/AAAAAAAAAFw/yWsNrzo3KG4/s1600-h/STA50013.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177687907029779106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_NSrhl5b-LOw/R9rXuAhYgqI/AAAAAAAAAFw/yWsNrzo3KG4/s400/STA50013.JPG" border="0" /> <p align="center"></a><br />Σε ευχαριστώ για όσα μου έμαθες και μου χάρισες.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-777194288894235901?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-54481052146385091982008-03-07T18:27:00.002+02:002008-03-07T18:44:35.160+02:00Το τραγούδι ΄΄ Ήλιος Θεός'' το πρωτοτραγούδησε ο Βασίλης Σκουλάς.<br />Η ιδιαίτερη μελωδία του και οι πολύ όμορφοι στίχοι<br />το έκαναν γρήγορα πανελλήνια γνωστό.<br />Σίγουρα πρόκειται για ένα διαχρονικό τραγούδι που εκφράζει την ψυχή,<br />το πάθος και την ιδιαιτερότητα των Κρητικών.<br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-27b90a5aa5da903d" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v2.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D27b90a5aa5da903d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331974045%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3B60E5422F899E514CA89517E6A5CF21D4B56BE9.6F7A6B62A21CF59F9B50CA1C0008318DEE4635C9%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D27b90a5aa5da903d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DSaGEtpwEG8D-9QxX_n737MrtefY&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v2.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D27b90a5aa5da903d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331974045%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3B60E5422F899E514CA89517E6A5CF21D4B56BE9.6F7A6B62A21CF59F9B50CA1C0008318DEE4635C9%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D27b90a5aa5da903d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DSaGEtpwEG8D-9QxX_n737MrtefY&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /><br />Οι φωτογραφίες είναι από διάφορα σημεία της Κρήτης που<br />ούτε εμείς οι ίδιοι οι Κρητικοί ,θα προλάβουμε ποτέ να τη<br />γνωρίσουμε ολόκληρη .Οι ομορφιές της δεν έχουν τελειωμό...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-5448105214638509198?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1294589974661987906.post-36970341744827254832008-02-20T17:33:00.007+02:002008-04-25T23:22:48.220+03:00<strong><span style="color:#009900;">Επειδή μ'έπιασε το ποιητικό μου,αφιερώνω σε όλους τους απογοητευμένους το παρακάτω ποίημα μου</span></strong><em><br /><br />Σκέψου πόσες στη ζωή σου οι χαμένες ευκαιρίες<br />που η τυφλή η σκέψη σου δε σ'αφησε ν'αρπάξεις<br />και δες ότι τα λάθη σου δεν ήταν συγκυρίες<br />μα τα φτερά δεν άνοιξες ποτέ για να πετάξεις.<br /><br />Βαρύ φορτίο η ζωή για τις μικρές σου πλάτες<br />και που να βρεις τη δύναμη το στήθος να φουσκώσεις<br />η ανάσα σου κοβότανε σαν έβλεπες τις στράτες<br />χρειάζεται πολλή ψυχή το χέρι για ν'απλώσεις.<br /><br />Τα μάτια σήκωσε ψηλά και κοίταξε τον ήλιο<br />που κάποτε οι άνθρωποι τον είχαν για Θεό τους<br />αν θες να ξέρεις φίλε μου σε τούτο το βασίλειο<br />περνούν καλά μονάχα αυτοί που λένε τον καυμό τους.<br /><br />Κι αν κάθε τόσο συναντάς εμπόδια κι ανηφόρες<br />μη σταματήσεις να σκεφτείς και μην λιγοψυχήσεις<br />το δρόμο σου συνέχισε υπάρχουν κι άλλες χώρες<br />που μόνο με προσπάθεια μπορείς να κατακτήσεις.</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1294589974661987906-3697034174482725483?l=aeraki67.blogspot.com' alt='' /></div>Vasilisnoreply@blogger.com9